Το πρώτο αυτοκίνητο της Mazda που κατακτά τις καρδιές του Ιαπωνικού κοινού

• 

Η μηχανολογία με στόχο τον περιορισμό του βάρους ήταν ανέκαθεν παράδοση της Mazda, και χρονολογείται από το πρώτο της επιβατικό αυτοκίνητο. Ένα αξιαγάπητο μικρό coupe που παρουσιάστηκε 60 χρόνια πριν, το Mazda R360 έγινε αμέσως ένα νέο ορόσημο στην κατηγορία των ‘microcars’ στην Ιαπωνία, ξεχωρίζοντας από τον ανταγωνισμό από την πρώτη κιόλας μέρα. Ήταν ένα μοντέλο που καθόρισε επίσης και το DNA της Mazda ως κατασκευαστή στιλάτων, οικονομικών και  πάνω απ’ όλα, «fun-to-drive», αυτοκινήτων. Οι ομοιότητες του τότε με το σήμερα είναι πολλές.

Ελάχιστα γνωστό εκτός Ιαπωνίας, το Mazda R360 έγινε best seller στην έδρα του. Μόνο την ημέρα που παρουσιάστηκε, το Μάϊο του 1960, το πρώτο επιβατικό αυτοκίνητο της εταιρείας πούλησε 4.500 μονάδες, και κατέλαβε σχεδόν τα 2/3 της ταχύτατα αναπτυσσόμενης κατηγορίας των “Κ-cars” (microcars) μέχρι το τέλος του ίδιου έτους, αλλά και πάνω από 15% ολόκληρης της Ιαπωνικής αγοράς αυτοκινήτων.

Ήταν μία πολύ σημαντική καμπή στην ιστορία της Toyo Kogyo, όπως ήταν η τότε ονομασία της μετέπειτα Mazda Motor Corporation. Για τον τότε κατασκευαστή φορτηγών, ήταν η αρχή μίας νέας εποχής στην παραγωγή αντισυμβατικών αυτοκινήτων.

 

Το R360 δεν ήταν το πρώτο ‘Κ-car’ της αγοράς, έγινε όμως αμέσως το πιο δημοφιλές χάρη στη μοντέρνα του εμφάνιση, την ελαφριά του κατασκευή, το συμμετοχικό του χαρακτήρα στην οδήγηση, και το προσιτό του κόστος – χαρακτηριστικά που διακρίνουν και τα σημερινά μοντέλα της Mazda.

Ήταν επίσης και εξαιρετικά οικονομικό. Διέθετε έναν 4χρονο κινητήρα που ήταν αθόρυβος, δεν ρύπαινε πολύ και ήταν ιδιαίτερα οικονομικός, σε σύγκριση με τους 2χρονους κινητήρες που χρησιμοποιούσε τότε ο ανταγωνισμός. Ο δικύλινδρος V-twin των 360κ.ε.κ. του R360 είχε ισχύ 12kW/16PS, τιμή όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακή, είχε όμως να κινήσει ένα αμάξωμα που ζύγιζε μόλις 380kg. Η τελική του ταχύτητα έφτανε τα 90χλμ/ώ., που θεωρείτο ικανοποιητική για την κατηγορία, και υπεραρκετή δεδομένων των συνθηκών στους δρόμους της Ιαπωνίας των αρχών της δεκαετίας του 60.

Με τον περιορισμό των διαστάσεων (3μ x 1.3μ) και της χωρητικότητας του κινητήρα (360κ.ε.κ.), στα μοντέλα της κατηγορίας των K-cars, η Ιαπωνική κυβέρνηση, είχε στόχο να υποστηρίξει την τοπική βιομηχανία αυτοκινήτων, προωθώντας τη χρήση οικονομικών μοντέλων και βοηθώντας με αυτό τον τρόπο την ευρεία διάδοση της κτήσης & χρήσης ενός αυτοκινήτου, από όλους.

  Πηγή: kathimerini.gr

Μία θέση στο μουσείο για το Fiat 500

Στο φημισμένο μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης θα εκτεθεί το διασημότερο μοντέλο της ιταλικής φίρμας, στο πλαίσιο της έκθεσης ««Η αξία του καλού Design».


Ως σύμβολο του ιταλικού στυλ και της πρωτοποριακής σχεδίασης, το 500 F θα αποτελέσει μέρος της νέας έκθεσης του MoMa που θα διαρκέσει από τις 10 Φεβρουαρίου έως τις 27 Μαΐου 2019. Στην εκδήλωση «Η αξία του καλού Design» παρουσιάζονται διάφορα αντικείμενα και αποκαλύπτονται οι δυνατότητες του έξυπνου σχεδιασμού από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1950.

Η έκθεση αποτελεί παράλληλα και μία ευκαιρία προβληματισμού σχετικά με το τι σημαίνει σήμερα καλό design, αλλά και κατά πόσο οι κλασσικές αξίες του σχεδιασμού μπορούν να επαναπροσδιοριστούν με βάση τις σημερινές ανάγκες.


Το αυτοκίνητο που θα εκτεθεί είναι δείγμα της πιο δημοφιλούς σειράς του μοντέλου, του 500 F, το οποίο παρέμεινε στην παραγωγή από το 1965 έως το 1972. Το «πεντακοσαράκι»  σχεδιάστηκε από τον Dante Giacosa και αποτέλεσε μία ξεκάθαρη έκφραση της ιδέας ότι το στυλ ακολουθεί τη λειτουργικότητα. Παράλληλα, εκφράζει συνολικά τη φιλοσοφία της εποχής, η οποία έφερε επανάσταση σε πολλά επίπεδα στην καθημερινότητα των ανθρώπων.


Συμπαγές, οικονομικό και πρακτικό, το 500 ήταν ένα αυτοκίνητο για τις μάζες. Παρά τις μικρές εξωτερικές διαστάσεις, ο έξυπνος σχεδιασμός του Giacosa εξασφάλισε πλούσιους χώρους για τέσσερις επιβάτες. Η υφασμάτινη αναδιπλούμενη οροφή που ήταν στο βασικό εξοπλισμό, συνέβαλε στον ξεχωριστό χαρακτήρα του μοντέλου και το έκανε ανάρπαστο.
Του Λ. Παπαλάμπρου zougla.gr

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία το 47ο Διεθνές Ράλι ΦΙΛΠΑ

Πολλές συμμετοχές και δύσκολες δοκιμασίες ακριβείας

---

Το 47ο Διεθνές Ράλι ΦΙΛΠΑ που τελέσθηκε υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO, ολοκληρώθηκε στην παραλία της λίμνης των Ιωαννίνων. Στο ράλι που ξεκίνησε από την παραλία της Πρέβεζας συμμετείχαν 45 ελληνικά και αλλοδαπά πληρώματα από την Κύπρο, Αυστρία, Ελβετία και Μ. Βρετανία.

Το αγωνιστικό σκέλος περιείχε συνολικά 22 ειδικές δοκιμασίες ακριβείας για την κατηγορία Regularity και 6 δοκιμασίες για την κατηγορία Master Trophy (Touring). Οι δοκιμασίες φέτος είχαν καινοτομίες όπως τις 2 κατηγορίες στην κατηγορία Regularity: «Κόκκινη» με πιο υψηλές ΜΩΤ και μικρότερους χρόνους διέλευσης και «Πράσινη» με ηπιότερες απαιτήσεις ΜΩΤ και χρόνων, καθώς και ορισμένες ΕΔΑ με περάσματα ιδανικού χρόνου και τερματισμούς για πρώτη φορά «ιππαστί». Επίσης την πρώτη ημέρα οι συμμετέχοντες στην κατηγορία Regularity αγωνίσθηκαν και σε μία «Super Ειδική» στο Νεοχώρι.

Με βάση τα Ιωάννινα για τρεις μέρες τα πληρώματα «όργωσαν» την Ήπειρο αφού πέρασαν από τοποθεσίες και χωριά όπως Αρχαία Νικόπολη, Φιλιππιάδα, Αρίστη, Βίτσα, Κόνιτσα, Μονοδέντρι. Πάπιγκο το Φαράγκι του Βίκου, Ασπράγγελους, Δόλιανη, Κήπους, Λεπτοκαρυά, Μιλιωτάδες, Τσεπέλοβο και Φραγκάδες.
Νικητές στην κατηγορία Regularity ανεδείχθησαν οι:

1οι Κατσαούνης Ιωάννης - Μανσόλας Μαθιός με Volkswagen Golf GTi του 1979.
2οι Κονταράτος Θεμιστοκλής - Ιατρίδης Ιούλιος με Porsche SC911 του 1980.
3οι Αρβανίτης Νίκος - Χαραλαμπάκη Ιωάννα με Lancia Fulvia 1,3S Coupe του 1972.
Νικητές στην κατηγορία Trophy Tour ανεδείχθησαν οι:

1οι Della Pietra Martin - Della Pietra Gabriele με Opel Manta GSI του 1985.
2οι Κεχαγιόγλου Πέτρος -  Κεχαγιόγλου Χαράλαμπος με VW Golf του 1983.
3οι Τσιμής Δημήτρης - Κασούνη Θεοδώρα με Mercedes-Benz 230SL του 1966.

Στο μουσείο σχεδιασμού τα Fiat 500 και Panda

2

Ορισμένα αυτοκίνητα περνούν στην ιστορία για τις καινοτομίες που εισήγαγαν στους τομείς της τεχνολογίας ή του design. Κάποια άλλα, αξίζει να τα θυμόμαστε για τη θέση που κατείχαν στη ζωή και την καθημερινότητα μιας ολόκληρης γενιάς, ενίοτε και μιας ολόκληρης χώρας.


Ελάχιστα είναι αυτά που κατάφεραν να αφήσουν ανεξίτηλο το σημάδι τους στην παγκόσμια αυτοκίνηση και να χαρακτηριστούν θρυλικά. Αναμφισβήτητα, το κλασικό 500άρακι του 1958 και το Panda του 1980 ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.


Τα δύο αυτά μοντέλα περιλαμβάνονται στην πολύτιμη συλλογή της FCA Heritage, του τμήματος που έχει αναλάβει τη διαφύλαξη και την προώθηση της ιστορικής κληρονομιάς για όλες τις ιταλικές μάρκες του ομίλου.
Παράλληλα, εκτίθενται στο μουσείο «Design Triennale» στο πλαίσιο της έκθεσης «Storie. Design Italiano», η οποία έχει ήδη ξεκινήσει και θα είναι ανοιχτή για το κοινό έως τις 20 Ιανουαρίου 2019.


Το Triennale είναι το πρώτο μουσείο αφιερωμένο στο ιταλικό design. Από τον Δεκέμβρη του 2007 που εγκαινιάστηκε, κάθε χρόνο αλλάζει τη δομή και το στήσιμό του, ώστε να προσφέρει κάθε φορά και μία διαφορετική απάντηση στο ερώτημα «τι είναι το ιταλικό design;».
Η εφετινή, 11η «εκδοχή» του Triennale, αφηγείται την ιστορία του ιταλικού σχεδιασμού και του στιλ. Στο μουσείο εκτίθενται 180 έργα, προερχόμενα κυρίως από τη Μόνιμη Συλλογή που δημιουργήθηκε μεταξύ του 1902 και του 1998. Τα έργα χαρακτηρίζονται ως τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγματα του ιταλικού design, λόγω της σημαντικής συνεισφοράς τους στους τομείς της καινοτομίας, της αισθητικής, του πειραματισμού, της μοναδικότητας και της μαζικής επιτυχίας.
Επιμ.: Λ. Παπαλάμπρος